Η ζωή δεν μετριέται από τον αριθμό των αναπνοών μας, αλλά από τις στιγμές που μας έκοψαν την ανάσα (George Carlin)


Αγαπώ τη Θάλασσα

Αγαπώ τη Θάλασσα.
Γιατί ξεκινάει με το θήτα των θέλω μου. Γιατί είναι ανοιχτή σαν τα άλφα που την απλώνουν. Γιατί το λάμδα της καμπυλώνει τη γλώσσα μου σε κύμα που σπάει μαλακά στο φράγμα των δοντιών μου. Γιατί τα σίγμα της μου χαϊδεύουν τ’ αφτιά σαν το φλοίσβο της σ’ έρημη παραλία.

Δευτέρα, 13 Ιουλίου 2009

Χαμόγελα

"Χαμογελάτε! Κάνει τους άλλους ν' ανησυχούν", έλεγε το σύνθημα στον τοίχο. Γιατί ένα χαμόγελο μπορεί να μας βάλει σ' ανησυχία;
Πρώτ' απ' όλα γιατί μας κάνει ν' αναρωτιόμαστε μήπως εμείς το προκαλούμε. Κοιτιόμαστε στον καθρέφτη -κυριολεκτικά ή μεταφορικά- και ψάχνουμε μήπως κάτι στην εικόνα μας ή τη στάση μας προσκαλεί σε θυμηδία, κάτι που τρομοκρατεί τους περισσότερους από μας. Έπειτα, γιατί υποθέτουμε ότι αυτός που χαμογελά ξέρει κάτι που εμείς αγνοούμε κι αυτό μας κάνει να νιώθουμε άβολα, μειονεκτικά, ακόμα και ηλίθιοι.
Άλλωστε, το χαμόγελο είναι εκδήλωση ευδιαθεσίας και χαλαρότητας. Σε μια συγκρουσιακή, λοιπόν, κατάσταση το χαμόγελο υπονοεί αίσθηση ασφάλειας και αυτοπεποίθησης, πράγμα που δίνει προβάδισμα έναντι του "αντιπάλου" στο ψυχολογικό πεδίο. Αισθάνεται τα "όπλα" του αποδυναμωμένα. Εξωθείται ν' αρχίσει να κοιτάζει πίσω από την πλάτη του και να ψάχνει να βρει το αδύναμο σημείο στα νώτα του. Και μόνο το γεγονός ότι μπαίνει σε θέση άμυνας δείχνει την ισχύ του πλεονεκτήματος που κερδίζει αυτός που μειδιά.
Στις μέρες μας τα περισσότερα ερεθίσματα που δεχόμαστε από το στενό και ευρύτερο περιβάλλον μας είναι από δυσάρεστα μέχρι και θλιβερά. Το χαμόγελο προβάλλει, λοιπόν, σαν ένα ισχυρό αντιβιοτικό κατά της απομόνωσης και της κατάθλιψης, που αποτελούν τις πιο ευρέως διαδεδομένες αλλά και διαρκώς υποδαυλιζόμενες ασθένειες της εποχής μας.
Ένας αδιάλειπτος καταιγισμός δυσοίωνων και φοβικών μηνυμάτων σκοτεινιάζει τον ουρανό της ζωής μας, προσωπικής και συλλογικής. Η απαισιοδοξία και η παραίτηση που αυτή επιφέρει μας ακινητοποιούν. Η παθητικότητα και η αδράνεια, όμως, των πολλών ποιον βολεύει; Ποιους υπηρετούν η ανασφάλεια, ο φόβος, η απόγνωση; Το χαμόγελο, τώρα, μετατρέπεται πια και σ' ένα πρώτο βήμα αντίστασης. Στα μάτια της χωρίς χιούμορ εξουσίας αποτελεί ισχυρή ένδειξη αμφισβήτησης. Έτσι, καθώς το χαμόγελο είναι μεταδοτικό και, παράλληλα, λειτουργεί συχνά ως προάγγελος του γέλιου, θέτει σε συναγερμό την κάθε εξουσία. Μην ξεχνάμε, εξάλλου, την ανατρεπτική δύναμη που έχει ως χαρακτηριστικό το γέλιο. Τι φοβάται περισσότερο η όποια εξουσία από την ίδια την ανατροπή της;
...Εσείς πότε χαμογελάσατε τελευταία;

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...